Achteraf praten is altijd makkelijker dan vooraf voorspellen, maar ik zag deze marktdaling grotendeels al aankomen. Ik heb er zelfs veelvuldig over geschreven in diverse artikelen en nieuwsbrieven. Maar waarom ben ik op zo’n moment dan niet gewoon in cash gaan zitten en had ik mezelf hiermee een hoop papieren verlies bespaard dit jaar?

Simpelweg omdat ik mezelf ken. Ik weet uit ervaring dat zodra ik al mijn beleggingen verkoop en 100% in cash ga zitten, dat ik gewoonweg dagelijks in de stress ga zitten om weer in te stappen. Voor mij is het geen kwestie van de markt timen en optimaal profiteren van koersbewegingen. Ik ben geen trader en heb in de verste verte niet de illusie dat ik hier goed genoeg in zou zijn.

Hier en daar een belegging verkopen op de weg omhoog, is op zich geen probleem. Al was het maar omdat ik mezelf op elk moment voorhoud dat de markt na mijn beperkte exit nog verder kan stijgen en ik dus een beetje winst misloop.

Nee, een beetje uitstappen is geen kunst. Maar het wordt anders wanneer je van plan bent om ALLES (of het meeste) te verkopen, in afwachting van een bear-market met crashende koersen en algehele paniek. Dan moet je vervolgens de ballen en het inzicht hebben om op tijd (niet te vroeg, niet te laat) weer in te stappen. En dat is wat mij betreft onbegonnen werk.

Ik mis de overtuiging om 100% weer in te stappen

Wanneer ik alle beleggingen verkoop en dit een behoorlijk bedrag betreft, stap ik niet zomaar weer even in met dat hele bedrag. En dus zou ik vervolgens, zodra de markt daalt, mondjesmaat instappen op lagere koersen. Dat is fijn, want dat zorgt ervoor dat ik op lagere koersen kan instappen en minder papieren verlies heb, dan wanneer ik nog 100% in de markt zou zitten.

Maar echt van 100% cash naar 100% belegd gaan, zodat ik al mijn cash aan het werk kan zetten om maximaal van de paniek te profiteren, vergt echt heel wat overtuiging. Psychologisch vind ik dit namelijk lastiger dan een klein deel van mijn beleggingen verkopen, zodra ik hoogtevrees krijg bij stijgende koersen (tijdens een bull-market). Een klein beetje cash zetten is voor mij psychologisch veel beter te managen dan alles of veel verkopen voor cash.

Een bear-market roept heel wat twijfel op bij een belegger. En dus kan het voorkomen dat iemand die 100% in cash gaat zitten, tegen de tijd dat de bodem zich vormt, nog altijd niet volledig ingestapt is. Net zoals dat het altijd hoger kan tijdens een bull-market, kan het altijd lager tijdens een bear-market.

Twijfel en stress nemen het dan over

Die twijfel om niet volledig in te stappen, zorgde er zo’n zeven jaar geleden voor dat ik er veel te lang over deed om weer 100% belegd te zijn. En ook ging ik twijfelen aan mijn beleggingen. Ik had geen houvast meer, omdat mijn strategie gebaseerd is op de lange termijn. Het was een echte mindf*ck, elke maand weer.

Zodra ik die lange termijn strategie uit het oog verloren was, ging ik mij richten op korte-termijn-schommelingen. Bang om met een groot cash-bedrag fouten te maken en alsnog de boot te missen. Ik kreeg FOMO tijdens bear-market-rallies en zag vervolgens dat het gewoon weer verder daalde.

Ik strafte mezelf hierdoor meer voor koersdalingen dan wanneer ik grotendeels nog in de markt zou zitten en mij op de lange termijn zou richten. Ik moest enorm vaak een korte-termijn-beslissing maken om niet het gevoel te krijgen tevergeefs aan de zijlijn te blijven zitten.

Ook ervaarde ik vaak een verlammend gevoel, waarbij ik mezelf vertelde dat ik maximaal moest kunnen profiteren van zo'n enorme cashpositie bij dalende koersen. Dat ik slim genoeg was om dichtbij de top uit te stappen en dus ook slim genoeg moest zijn om op de bodem weer in te stappen. Ik ging perma-bears volgen, waar ik niet heel optimistisch en hoopvol van werd.

En dus heb ik destijds voor mijzelf besloten om nooit meer 100% uit te stappen. Wat ik wel doe is deels uitstappen en (te) hard gestegen beleggingen verkopen, tijdens bull-markets. Met name in het geval van de zeer risicovolle assets in mijn portfolio. Zo ook eind 2021 en begin 2022, toen ik aankondigde dat ik op mijn grootste cashpositie ooit zat. Ik heb toen o.a. wat crypto verkocht, zodat ik niet met een te groot deel van mijn belegde vermogen blootgesteld zou zijn aan extreme prijsschommelingen in een onzekere markt.

Focus op de lange termijn

Die cashpositie (die ik nog altijd heb) geeft me dit jaar genoeg vertrouwen om maandelijks te blijven beleggen tegen dalende koersen. Maar is ook weer niet een te groot bedrag om bij elke rally een gevoel van FOMO te krijgen en de boot te zullen missen. Ik ben immers nog voor het grootste gedeelte belegd in de markt (slechts een kwart staat cash, zoals je kunt zien in mijn portfolio).

En dan zijn er nog dit soort wijsheden:

Time in the market generally beats timing the market because many of the best days in the market occur during or immediately following downturns. Based on historical returns over the past 15 years, missing the 10 best days in the market each year would have cut your returns in half.

Bron: Seeking Alpha

Iedereen moet doen waar hij/zij zich prettig bij voelt en beter van kan slapen. De een kan het zich veroorloven om een gokje te wagen, door de markt te timen, de ander zal de ervaring hebben dit beter niet te kunnen of willen proberen.

Misschien ben jij een goede markt-timer en ben je in staat om van 100% beleggingen te switchen naar 100% cash en weer terug. Ik dus niet en daar ben ik, na zoveel jaren, helemaal oké mee.

Blijf op de hoogte!

Abonneer je net als 541 anderen op mijn nieuwsbrief. Kies voor directe notificaties zodra er een nieuw artikel online komt en/of de maandelijkse nieuwsbrief.

*Ik stuur je geen commerciële spam, beloofd!

Financieel blogger en actief belegger sinds 2006. Schrijft sinds 2019 via z'n blog en nieuwsbrief over personal finance, investeren en de economie.

Reageer